Paaskamp 2009

Zo en dan nu maar weer eens een paaskampverhaaltje door de ogen van het nieuwe broekie. Of groentje zoals sommige andere het graag noemde. En groen dat ik altijd gezien heb, groen van jaloezie dat ik niet meer mee mocht op paaskamp. Als kind en naderhand als leiding. Maar nu was het dan eindelijk zo ver. Vrijdag 10 april was DE dag dat het paaskamp van Aegir weer van start zou gaan. Dit jaar was het thema “Circus”, waarbij de bossen en Lommel van 10 t/m 13 april een stuk gezelliger werden gemaakt.

Dan zullen we maar bij het begin beginnen. Of nouja, niet het begin. Dat is wel heel lang geleden. Het begin van Circus Aegir, Paaskamp 2009. Om 5 uur leek de buschauffeur wel een leuke tijd om te gaan. Daarom stonden de kinderen al vanaf half 5/ kwart voor 5 te wachten. En niet alleen de kinderen, maar ook de spullen stonden te wachten. Nooit geweten dat zulke kleine mensen, zulke grote tassen konden meenemen. Volgens mij moest iedereen een stuk van de circustent meenemen. Gelukkig was de leiding ook al aanwezig, zodat de ouders al wat vermaakt konden worden en de kinderen in de sfeer konden komen. Zo was er een tijgert, een klein leger aan clowns, enen aap, de sterkste man ter wereld (het rambotouwtje bewijst dat), de meest flitsende goochelaar van Nederland en natuurlijk de directeur zelf. Voordat iemand de bus in ging kreeg hij eerst een entreekaartje, die bij ingang van het kampgebouw weer ingeleverd moest worden. Klokslag 3 over 5 was het tijd om papa en mama en broertje en zusje en de voorzitter van Aegir uit te zwaaien. Gelukkig wist de buschauffeur en snelle weg binnendoor zodat we mooi om 5 uur bij het kampgebouw aankwamen. Ja je leest het goed 5 uur, ik maak toch geen faudjes…. Hier was het kaartje inleveren bij de ticketbox in ruil voor een mooie stempel. Vervolgens was het snel bedden klaar leggen om zo snel mogelijk weer naar buiten te kunnen. De jongens lagen ook dit jaar weer links en de meiden rechts. Om 6 uur stond het eerste avondmaal alweer te wachten. Oh lekkahr… Frietjes met een knakworst en de natuurlijk o zo belangrijke berg appelmoes. Maar voordat daaraan begonnen kon worden, eerst den handen wassen. Want het is toch echt zo, friet eet je met je vingers, vooral op kamp

Na het eten mocht er dan toch nog even buiten gespeeld worden. Konden ze mooi tegelijkertijd groepjes bedenken voor “De Voorstelling”, oftewel bonte avond. Aangezien willem-jan ontslagen werd, mocht ik zijn groepje wel doen. Om half 8 moest iedereen eraan geloven. Een uurtje voorbereiden voor de bonte avond. Aangezien ik niet weet hoe de andere groepen het verging en ik met mijn groepje op de leidingslaapzaal (olifantenverblijf, wie heeft dat verzonnen?) zat, zal ik hiervan maar een korte samenvatting geven. ‘Stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter. He! Van wie is dit bed? Daar kunnen we ook op springen! Stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter, stuiter. En nu allemaal op Andrew (ja die lag ook in een hoekje)! Stuiter, stuiter, stuiter, stuiter’. Na een uur gestuiter en gerol, toch nog wat ideeën verzonnen. Hoe? Goede vraag. Ik zal het ook niet weten

Op naar 9 uur dan maar, het eerste echte spel van het kamp, “De schat van Sjanoria”. Zo zie je maar weer, de fantasie spatte van de namen af, zoals je ook bij de rest van de bezigheden zult zien. Terug naar het spel (in dit verhaal dan heh). Bij de schat van Sjanoria draaide het erom dat de deelnemers de kaarsjes aan het eind van het veld uitbliezen. De leiding bewaakte de kaarsjes. Zo liepen er bijvoorbeeld ook 2 engerds rond genaamd Willem-jan en Jordi. Gelukkig was er altijd nog de Wendybus voor de minder moedigen onder ons. Met 10 man tegelijk, ‘sssssst en nu stil blijven staan dan ziet hij ons niet’. Gelukkig leken ze dan ook heel erg op een bosje dat lijkt op 10 mensen. Aan het eind was er dan toch voor iedereen een schat, in de vorm van een schatkistje met snoep erin. Hadden we ook wel verdiend, met al die overstekende boomstronken die je proberen te tackelen in het donker

Ik wou al gaan zeggen bedtijd. Maar nog steeds niet! 11 uur in de diepe nacht, kampvuur! Beter bekent als de vuurspuwers. Wat Jeroen ook bijna deed met het bereiden van de popcorn. Ja Jeroen, blikken die zojuist in het vuur hebben gestaan zijn heet.

Dan was het om 12 uur toch zo ver. Bedtijd voor iedereen. Ik zeg wel iedereen, sommige wilden toch graag kijken of het buiten echt zo hard regende zoals het leek. En ja dan wordt je nat, vooral als de ramen dichtgaan. Toch voortaan maar lekker warm in bed blijven liggen.

Zaterdagochtend: Ongekend! Paniek! Totale chaos! Dit is mij nog nooit overkomen. De jeugd eerder wakker dan de leiding?! En dan ook nog kabaal maken om 7 uur? Wacht op die stomme toeter om half 8. Zo is er voor de leiding toch ook niks meer aan om op te staan? Maar oke dan, tanden poetsen, haren doen. Het werd me ook duidelijk waarom sommige vroeg op moesten staan. Make-up op doen op kamp? Daar had je toch zand voor in de middag? Om 8 uur was het ontbijten. Lekker veel, want om half 10 stond de vossenjacht te wachten. Niet op vossen, maar op een stel mafketels in gekke kleren (zie foto’s), beter bekend als de kampleiding

De Vossenjacht dus, met de mooie naam, “Op zoek naar de verdwenen circusdirecteur”. In groepjes werd er gezocht naar verschillende circusmensen. Een jongleur, een eenwielerfietspersoonineenveelstestrakkebroek, een goochelaar die zijn konijntje kwijt was, de sterkste man (die iets van zijn omvangrijke beenspieren verloren was), een tijger, een clown, de meest sexy touwdanseres van België en natuurlijk de circusdirecteur. Omdat de circusdirecteur in de speeltuin zat konden we daar nog even spelen voordat we om half 1 konden gaan lunchen. Na de lunch was het om 2 uur tijd voor “De tent op stelten”, dus lekker knutselen waarbij de naam niet echt eer aan werd gedaan. Niks tent op stelten. Goed geoliede knutselmachines. In ieder geval mijn groepje dan. Met de Mona Lisa onder de posters

Om 6 uur was het dan toch weer tijd om te gaan eten. Lekker bbq’en, dat gaat er bij iedereen wel in. Buiten in het zonnetje, muziekje aan en lekker eten. Wat wil een Aegiriaan nog meer? Nou ik denk net zoals koning Andrew, in je eigen bolderkar door je onderdanen naar het bbq-buffet gereden worden. Intussen zijn de wijzer op de klok al verschoven naar half 9 en is het tijd voor “De duistere circustocht”. Hier kan ik helaas helemaal niks over zeggen, want daar was ik niet bij. Ik mocht lekker mee om de route voor de “Lachende clown” uit te zetten. Routes zijn in het donker echt veel leuker. Dan lijken ze opeens veel langer en stukken om. Misschien omdat we ook opeens heel anders liepen dan de bedoeling was… Owja en mensen, vergeet niet aan Andrew te vragen of hij nog licht geeft in het donker. Je moet breekstaaftjes ook niet helemaal doormidden breken. Om 10 uur was de “Duistere circustocht” afgelopen en mochten de jongeren naar bed. Voor de ouderen was het nog niet zo ver. Zij moesten de spooktocht genaamd “De lachende clown” nog lopen. Wat ze hier weer niet tegenkwamen. Een trek-eens-aan-mijn-vinger-clown, duveltje in een doosje, pas op Jan Smit borden en natuurlijk het graf van Theo en vrienden. Wat ze toen nog niet wist dat er de hele tocht lang iemand achter ze aan heeft gelopen op een paar meter. ‘Wendy ik hoor de hele tijd krakende takken.’ En ‘er is niemand in het bos, alleen wij hoor!!!’ (bibberbibberbibber). De tocht eenmaal ten einde om 1 uur was het dan toch weer bedtijd voor iedereen

Zondagochtend half 8 toch weer opstaan zoals het hoort met de toeter. Er mag om 8 uur weer ontbeten worden met een lekker eitje. Die ik lekker in mijn broekzak mee heb genomen voor het uitzetten van de route van “De tocht van de menselijke kanonskogel”. Deze tocht ging om half 10 van start. Hierbij werd er in groepjes gelopen en moesten er onderweg vragen beantwoord worden en spellen uitgevoerd worden. Spellen als een bal met een elastiek tussen de benen in een vangdoek schieten, een bel raken die in een hoepel hing, een jongleerroute en een omkleedspel. De tocht eindigde voor half 1 zodat er dan ook weer geluncht kon worden. Dit was wederom nodig om de hongerige magen te vullen voor het sport en spel in de middag

“De circusschool” was het sport en spel van dit jaar dat om 2 uur van start ging. Meerdere circusonderdelen kwamen voorbij. Zo is er gefietst op de eenwieler en was er ballonvouwen en met nieuwe held op het gebied van ballonvouwkunsten, Jeroen. Gevolgd op “de circusschool” werd er getraind op het poseren op een circusfoto. Konden we gelijk de groepsfoto maken. Win-win situatie.

Opeens is het dan alweer half 6 en tijd voor de befaamde macaroni van het Aegirkamp. Sommige van de leiding kregen toch nog te eten, ook al was dit niet de planning. Ze kregen zelfs meer dan ze zelf hadden gepland. Hadden ze blijkbaar nodig voor “De voorstelling”. Want om half 10 was het weer zo ver. De bonte avond werd weer ten tonelen gebracht. Hierbij konden we tijgers de wereld rond zien gaan, het moordcircus in schimmenspel, Willem-jan en Jordi die werden afgemaakt door de messenwerpers, de funny animals (die schijnbaar zo goed waren dat iedereen weigerde te klappen maar wachtten op een toegift), Anouk en Adriaan, de nataly holloway is verliefd op de relatie tussen bokito en rita verdonk groep, en natuurlijk de leiding zelf. Hierbij nam pop Herman (geleend van Merel) de leiding over binnen circus Aegir. Hierbij had hij topacts als dierenmeesteres Wendy met haar konijn en wildehooggebergtewoestijnkat, de gezusters steenpuist en de clowns met als topact de menselijke taart hadden. Hierbij mocht ik mooi vastgebonden op een stoel ontgroend worden in de vorm van een menselijke taart. En smakelijk dat ik eruit zag! In eerste instantie zat ik vastgebonden met Merel maar die ontsnapte. Dit bleek door de lading vruchtenyoghurt die zo over mij wist te lozen. Willem-jan nog bedankt voor de yoghurt in mijn oor, dat houdt de hagelslag daar beter vast. De mistwolk van poedersuiker en de kaarsjes maakten het geheel mooi af. Hierna was het tijd voor een laatste maal kampvuur.

Zit de zondag er alweer op en is het maandagochtend 8 uur. Opstaan voor iedereen en een laatste keer ontbijten in het kampgebouw. Na het ontbijten was het tijd om de spullen weer in te gaan pakken, maar vergeet je zwemspullen er niet buiten te laten. Half 11 startte ook het laatste spel van het kamp, “Red het circus”. Hierbij zouden de ouderen de dierenactivisten zijn die de dieren af wilden pakken van de circusmedewerkers. De jongeren waren deze circusmedewerkers maar hadden ook nog 2 politieagenten bij zich die de dierenactivisten konden oppakken. De dieren moeten toch in het circus aankomen. Wat af en toe nog een aardig karwei bleek. Maar de politie vormde zich een ware plaag voor de dierenactivisten. HAHA zal die ouderen leren, hup kleintje. Eens eindigt een spel, zo ook dit spel om 1 uur want dan moest er geluncht worden. Mensen werden zo fanatiek dat wouter besloot om niet alleen de dieren zelf maar ook de dierenpoep te gaan vervoeren met zijn hand. Dan moet je toch maar besluiten te stoppen en te gaan lunchen.

Nou nog een laatste maal naar de speeltuin om 2 uur. Iedereen zich nog 1 keer flink uitkuren en vies maken, door bijvoorbeeld schoenen te gaan begraven. Dit kon want we gingen om 4 uur nog even lekker een uurtje zwemmen. Een uurtje maar zodat het om 5 uur tijd was om weer terug naar huis te keren. Volgens mij wilden we nog niet, maar ja Pasen duurt niet langer. Volgend jaar weer een kamp, met hopelijk nog beter weer dan dit jaar (indien mogelijk). Het was volgens mij weer een topkamp dit jaar, top weer, top sfeer en top toppen.
Volgend jaar maar weer indien je nog mee kan.
Ouders bedankt voor het uitlenen van de kinderen voor een lang weekend en natuurlijk voor de presentjes naderhand.

Toedels Jordi