Paaskamp 2006

Na jaren zelf mee te zijn gegaan als klein meisje, brak dit jaar het moment aan dat ik mee mocht als leiding. Niet d at ik nu veel groter ben, maar toch ;)

Ik stapte in een bus vol enthousiaste kinderen, waarvan ik nauwelijks iemand kende. Toen we Lommel binnenreden, kwamen er weer vele herinneringen naar boven. Het kampterrein zag er nog precies hetzelfde uit als tien jaar geleden. Over het hele kampavontuur zou ik wel een Drietand vol kunnen schrijven, dus ik houd het nu maar even bij de hoogtepunten. Als je aan de kinderen zou vragen wat zij het toppunt vonden van het kamp, weet ik zeker dat mijn ontgroening in de top 3 zou staan. Na lang te hebben bedacht wat ze toch voor mij zouden verzinnen, had ik niet verwacht dat ik er zo makkelijk vanaf zou komen! Haha, nee grapje, ik geef toe: het was best erg (zie foto).
Ik heb een week geen vanillevla meer gegeten. En de bananen heb ik ook maar even in de fruitmand laten liggen. Een week na de ontgroening kon ik de stukjes banaan nòg uit mijn oren peuteren. Gelukkig heb ik deze ervaring mogen delen met mijn lotgenoot Andrew.

Ook de spooktocht heeft zijn plaatsje in de top 3 veroverd. De kinderen deden er alles aan om maar niet te laten merken dat ze bang waren. Zingen, lachen en zelfs roepen: ‘wij zijn niet bang’! Maar ondertussen deden ze het bijna in hun broek van angst! De rotjes van Raymond en de dronken zeelui zorgden toch zeker wel voor het gewenste effect! Al met al vond ik het een geslaagd weekend. Ik was weer even vergeten hoe vermoeiend een Aegir paaskamp is, maar ik gelukkig heb ik het overleefd!


Groetjes Ilse Valentijn